رسم بهمن گیر و از سر تازه کن بهمنجنه / ای درخت ملک بارت عز و بیداری تنه
ایرانیان باستان هر روز از ماه را با نام یکی از فرشتگان خود میخواندند. بهمن در اعتقاد آنان نخستین آفریدهی اهورامزدا است. بدین سبب، دومین روز هر ماه را در تقویم زرتشتیان «بهمن» میخوانند. در ماه بهمن به جهت تقارن نام روز (دوم بهمن) با نام ماه بهمن، طبق سنت جشن گرفته میشده است و بهمنگان نامیده میشود. جشن بهمنگان مناسبت نیکی است که آن را روز بزرگداشت مردان درستکار و روز پدر در ایران باستان میشناسند. در گذشته این جشن به صورت گروهی برگزار میشد. جشن بهمنگان با نام بهمنجه نیز شناخته می شود. در اشعار فرخی سیستانی و منوچهری دامغانی به برگزاری جشن بهمنگان اشاره شده است. در این روز از کشتار حیوانات سودمند و همچنین از خوردن گوشت آنان خودداری میشده است. حتی برخی از زرتشتیان در تمامی روزهای ماه بهمن از کشتار این حیوانات پرهیز مینمودند. در این روز، طعامها تهیه میشده است. ماهی، ماست و تره بر روی سفره نهاده میشد. پخت غذاهای مقوی و نیز تهیهی شیر خالص مرسوم بوده است. چیدن گیاهان از کنار آبهای جاری و نیز تهیه ی بخور و سوزاندن آنها به جهت خاصیتشان نیز از دیگر موارد مذکور در خصوص این جشن میباشد. از نمادهای جشن بهمنگان میتوان به خروس که پرندهی مختص بهمن و نیز گل یاسمن سپید که گل ویژهی او به شمار میرفته است، اشاره نمود.
آدرس کانال: https://t.me/radiocy
اینستاگرام: instagram.com/radiocyp